پنهنجو تعلق هو جسمن جو
پنهنجو تعلق هو جسمن جو
پاڻ کي ڌوڪو هو روحن جو
تون ڪيڏي نه زبان جي پڪي
آءٌ ڪچو ڪيڏو نه ڪنن جو
تون به هُئينءَ پويان دولت جي
مان به ضرورتمند پيسن جو
تون عملي دنيا جي مائي
مان ماڻهو آهيان سپنن جو
ڪاش ڏسي ها فاقن ۾ ڪو
ٺٺ ٺانگر من مسڪينن جو
ڄڻ ته چريائپ تي هو مبني
هر هڪ اندازو ڏاهن جو
مان جو روحَ ـــ اگھاڙو آهيان
ڪيڏو شوق اٿم ڪپڙن جو
لاهي آهِه رکيو پاسي تي
بار اوهان جي احسانن جو
زهريلن ماڻهن جي آڏو
وس هلي به ته ڪيئن نانگن جو
جوش ٿڌو ٿي ويو ”قيسن“ جو
موهه مري ويو معشوقن جو
مستقبل ڪهڙو به هجي پر
حال عجب آ بي حالن جو
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
اپنا تعلق تھا جسموں کا۔
اپنا تعلق تھا جسموں کا
خود کو دھوکہ تھا روحوں کا
تم کتنی زباں کی پکّی
میں کچا تھا کانوں کا
تم بھی تھیں دولت کے پیچھے
میں بھی ضرورتمند پیسوں کا
تم عملی دنیا کی عورت
میں آدمی سپنوں کا
کاش دیکھتا فاقوں میں کوئی
ٹھانٹھ بانٹھ مسکینوں كا
جیسے پاگلپن پر تھا مبنی
ہر اندازہ عقلمندوں کا
میں کوئی ننگا روح ہوں
شوق کتنا ہے کپڑوں کا
اُتار کر رکھ دیا ہے ایک طرف
وزن آپ کے احسانوں کا
زہریلے لوگوں کے آگے
بس کیسے چلتا سانپوں کا
جوش ٹھنڈا پڑ گیا قیس کا
چاہت مر گئی معشوقوں کی
مستقبل کوئی بھی ہو لیکن
حال عجب ہے بے حالوں کا۔۔
حسین جاگیرانی
![]() |
| پنهنجو تعلق هو جسمن جو |

No comments:
Post a Comment